Sa loob ng preso, ang paggawa ng mababang kalidad ng trabaho at pag-ako ng pabor ng mahihirap na detenido para sa mas maykayang detenido. Sa mga bisita, ang pagboluntaryo ng serbisyo o willingness sa pamamagitan ng pagiging madikit ng walang dalaw na detenido sa dumadalaw. Dumidikit ang mababang uri sa mas mataas na uri ng katawan para sa sinsilyong pasaporte sa partisipasyon sa lokal na ekonomiya ng City Jail.

Siempre ay mas kumplikado ang relasyon batay sa dormitoryong pinagmulan na katumbas din ng gang na kinasasapian, relihiyong kinabibilangan (may maliit na mosque sa tabi ng canteen na nakikipagsalitaan sa speakers ng pagdasal sa loob nito at nagkukumpitensyang karaoke ng mga dormitoryo sa labas nito), at etnisidad at rehiyong pinanggalingan. Ang hindi matatawaran ay ang kapangyarihan ng sinsilyo sa ekonomiyang ito.

Matapos ng dalawang oras na dalaw, nagpaalam na kami sa aming dinalaw. Nagsimula na rin siyang mamudmod ng sinsilyo sa mga taong nangangailangan nito. Ang mga kasamahan ko rin ay nagpasa na rin ng sinsilyo. Parang tagpo sa labas ng simbahan, ang mga matrona ay namumudmod ng barya sa mga paslit na pulubi.

Sa disenfrantsisadong mundo ng detenido, sa lokal na ekonomiya ng City Jail, ang sinsilyo ay pang-araw-araw na hari. Iniisip ko, ano pa kaya kung ang ipinapagalaw ay papel na pera? Pero sa dami ng constitutive community ng bawat detenido, mahirap ang papel na pagalawin. Sinsilyo sa pang-araw-araw na pakikitungo ng detenido sa kapwa, at malamang pati sa mga gwardiya.

Malinaw na pang-indibidwal na salbasyon ang pagkakaroon ng sinsilyo. At may kanya-kanyang kalakaran para makamit ito. May dalaw na magdadala nito, may among magbibigay nito kapalit ng ilang pabor, may baryang sweldo kapalit ng obligayson. Sinilyo para sa silyadong mundo at ekonomiya ng City Jail.

Sa bukana ng City Jail, matagal ang antayan ng lalakeng dumalaw. Ang mga babae ay sa main gate lamang pinalalabas matapos ng ilang sandaling pag-aantay. Doon pala sa ikalawang pila ng pagpapapirma sila nag-iiwan ng ID. Kaya nakuha na nila ang kanilang ID kapag pumila sila palabas. Kami ay inabot ng beinte minutos para makuha ang ID at makalabas.

Habang nag-aantay ay nakita ko ang dalawang palapag na toreng bilog, parang apartment pa nga ang hitsura. Nabubulok pero ang kakatwa ay may takip ang mga salamin nito. Ito ang binabanggit ni Jeremy Bentham na panopticon o ang struktura ng kapangyarihan ng kulungan at estado, na kahit walang nakabantay sa loob nito ay naki-keep-in-check pa rin ang ugali at pag-iisip ng preso na siya ay minamatyagan, at sabjek ng pagparusa at disiplina.

Na kaming dumalaw rin ay gayon ang pakiwari sa sarili. Para rin kaming preso kahit sa dalawang oras, at ang temporal na karanasang ito ay tila nakakasapat para magkaroon ng reverse na pagnanasa—na hindi muling bumalik sa lugar bilang aktwal na preso. Ito ang reverse discourse ng estado, na ang pasagi ng karanasan ay nakakasapat na para ma-keep-in-check ang anumang pagtatangkang mag-trespass labas sa angkop na pagkamamamayan.

Kami man ay trinato na “mala-malang” preso. Madalas ang bulyawan ng mga gwardya ukol sa kurtesiya sa mga kahilingan sa kanila sa oras ng pananghalian, o ang pag-utos na magpatatak sa magkabilang kamay, at kung paano dapat mainspeksyon ang katawan, saan pipila, at iba pa. Ang taas ng boses ng mga may kapangyarihan sa City Jail ay regularisasyon din sa katawan ng dumadalaw rito.

Sa labas ng City Jail, ilang araw matapos ang karanasan, naisip ko ang kahalagahan ng baryang ipinagkakait ko sa nagkakaroling, o pampalimos sa mga paslit, lalo na ang makukulit na nakikipag-emotional blackmail sa salamin ng kotseng naipit sa trafiko. O kung bakit ako ay mayroon ding barya sa maliit na compartment ng kotse, at kung bakit watch-your-car boys lang ang pinaglalaanan ko nito.

Ito na lang ang nalalabing kapangyarihan ng barya. At ang kaakibat nitong indibidwal na ahensyang mamudmod nito batay sa sariling diskresyon. Gayon sa dami ng nagnanais mapamudmuran—sa pang-araw-araw na krisis ng estado sa pangkalahatan, at sa mega-krisis ng mga burukrata kapitalismo ni Gloria Arroyo sa partikular—ang barya sa dumadaming bilang ng nagugutom at naghihikahos, ay nananatiling hari sa pang-araw-araw.

Sa labas ng City Jail, samakatuwid, ang papel na pera ay sakmal ang kapangyarihang makapagparangya sa iilan at makapanghikahos sa nakararami. Anong saya nitong mundo ng bansa natin, ang sinsilyong ekonomiya sa loob at labas ng City Jail! (Bulatlat.com)

 Save as PDF