Ang heneral at ang Taal
Sinasabi pa ngang ang dagliang tugon ng mga mamamayan gaya ni Malvar ang kabaligtaran ng tila walang pakialam o kibit balikat na tugon ng pamahalaan sa kalamidad.
ADVERTISEMENT
Sinasabi pa ngang ang dagliang tugon ng mga mamamayan gaya ni Malvar ang kabaligtaran ng tila walang pakialam o kibit balikat na tugon ng pamahalaan sa kalamidad.
Peace talks comes primarily because in the country’s hinterlands, a people’s army, guided by a communist party, is building organs of democratic political power. And in various sites, the communist bid for land redistribution, national industrialization, and a participatory planned economy through socialism is paralleled by organized, institutionalized and legitimate endeavors pursuing the same vision. This is enough for a government that is provisionally hijacked by compradors and imperialists to talk peace and reforms.
Eventually, the things we learn and write about lead us to ask the questions “So what?” and “For whom?” Without fail, genuine disciples of journalism would ask themselves the questions “If not for public good, what for? If not for the people, why?”
A decade has indeed passed but the conditions that led to the Ampatuan massacre remain: political dynasties and patronage are still alive, paramilitary groups have not been dismantled, and the Ampatuans’ collusion with the administration — Arroyo then and Duterte now — still persists.
In just under six months of fieldwork, we saw the extreme and terrifying change of landscape in the affected areas: hundreds of trees were felled, creeks dried, and mountains flattened; this, despite claims from the Philippine government that New Clark City is “environment-friendly.”
Sa imahinasyon ng mga bayaning nakikipaglaban sa pananakop, mahalaga ang pagpapahayag na maituturing na vandalism na gumagambala sa kapanatagan ng mga naghaharing uri. Matatandaan na sa El Filibusterismo, mahalaga ang pangyayari ng pagkatuklas ng mga paskil na nagpapahayag ng paglaban sa pang-aabuso ng mga prayle at iba pang mga pinunong Espanyol na naging dahilan upang hulihin ang mga pinaghihinalaang mga estudyante at magkaroon ng panic ang mga pinuno ng bayan sa pinaghihinalaang kilusang konspiratoryal na magpapabagsak sa pamahalaan. Sa nobela ni Rizal, pinatalsik sa pamantasan ang mga pinaghihinalaang mga estudyante kahit na iyong wala namang kinalaman sa kilusan.
Isang balaraw na may dalawang matutulis na dulo ang Pan Asianismo. Maaari itong gawing inspirasyon sa pagpapalaya sa bayan. Subalit maaari din itong gamitin upang manakop ang malalakas na bayang Asyano at mawalan ng teritoryo ang mga mahihina at maliliit na bayan.
Sa isang sitwasyong patuloy na pinapaslang ang mga peryodista at manggagawa sa midya at kinokompromiso ang kalayaan sa pamamahayag, ano pa ba ang puwedeng gawin ng mga ordinaryong taong katulad natin para mabago ang kasalukuang kalakaran? Malinaw na kailangan ang mahigpit na pakikipagkaisa sa iba’t ibang sektor ng lipunan.
Kakaiba ang ganitong patakaran dahil kung ang ilang bayan ay nakasalalay sa pagpapahalaga sa kanyang manggagawa upang manatili para sa ikauunlad ng domestikong ekonomiya, institusyonal namang sinusuportahan ng pamahalaan na mangibang bayan ang kanyang mga manggagawa para magtrabaho sa ekonomiya ng ibang lipunan.
Naturally, Trump has elevated the discourse yet again. From distilling current events he is now creating it as US President. Now, he’s not just using the power of capitalism to wrestle; he’s the world’s champion of the global imperialist system.
The contributions of the Movement for Socialism (MAS) - under the leadership of Evo Morales - enjoys enormous support from the indigenous population and the working class of Bolivian society. Its contributions to the political and economic advancements of Bolivia through the painstaking economic and cultural empowerment of indigenous people and workers is well known and is inspiring, especially at this time of neoliberal attacks on the world’s working people.
Pero sa panahon ng panlipunang krisis na basta-basta na lang kinikitil ang buhay, at basta-basta na lang ibinebenta ng mismong Pangulo ang soberanya ng bansa, ano pa ang puwedeng gawin ng Panday Sining? Inaasahan ba itong tumalima sa burukrasya sa sitwasyong ang mismong burukrasya ang problema?
With or without the CPP-NPA, there are just reasons for the people to resist and build a strong movement against authoritarian regimes. And paranoid governments would always clamp down on critics and dissenters whether the opposition is religious, the wealthy, foreign-backed, or communist.
Mahalaga ring tingnan na ang kalimitang nagiging biktima ng lindol ang mga sektor na bulnerable at walang kakanyahang makaaagapay sa dagdag na pahirap na idudulot ng kalamidad. Kung ang isang maralita, naulila, walang trabaho, at walang tirahan ang mabiktima ng lindol, higit na magiging trahedya ito sa kanya at maaaring magdulot ng higit na kahirapan na magdadala sa kanya sa kalagayang hindi na makakaahon. Dito dapat papasok ang institusyonal na suporta sa mga nasalanta.
Hindi kataka-taka na maraming bansa sa Asya, Latina Amerika at Africa ang tumitingin sa Cuba bilang modelo ng pagtugon sa pangangailangan ng kanilang mamamayan. Ang mga naganap sa Chile sa panahon ni Allende, sa Venezuela mula sa panahon ni Chavez, sa Nicaragua sa ilalim ng mga Sandinista - ang naglagay sa rehiyon sa pagpapatuloy ng diwa ng pagpapalaya sa sarili na nagdulot naman ng reaksyon ng mga konserbatibong pwersa.
Paghimutad was formed after the Sagay 9 massacre in response to the growing human rights violations in the island. Despite the culture of fear in Negros, Paghimutad and its volunteer community journalists courageously filled the void of information, publishing audio-visual reports through social media.
A community of readers and supporters that help us sustain our operations through microdonations for as low as $1.