NI REY TAMAYO, JR.
Inilathala ng Bulatlat.com

Mutyang Pilipinas ang ating tahanan,
Dumaan sa hapis, pagluha at lumbay;
Sa maraming taon alipin ng panglaw
Pag-asa’y giniba nitong agam-agam.

Ang umid na tinig nitong ating bayan,
Sa nasang pagsigaw ng katotohanan;
Tanging mga luha dahang lumilitaw
Na umindang pilit hapo na at pagal.

Kelan malalagot ang muhi’t hilahil?
Sa sumpang kay pait ng pagka-alipin.
Kalayaa’t dangal handa ng ilibing,
Tayo ba’y luluhod sa alok ng lagim?

Ang mga bayaning huwaran sa tatag,
Na hindi nasupil sa mga bagabag.
Bagkus pa’y lumaban sa sigwang kay alab
Buhay ma’y masawi aariing ganap.

Bayan ko ba’y sawi kung siya’y tumaghoy,
Tanikalang dusa na ang dala’y luoy?
Anupa’t pagpiglas sa huwad na dunong,
Pagbibigkis-diwa ang ibinubulong.

Panahon na bayan at ating ibalik,
Yaong kalayaang minsang naiwaglit.
Soberanyang tunay na ipinagkait
Dapat lang makamtan nang di na humibik.

Inilathala ng (Bulatlat.com)

 Save as PDF