ADVERTISEMENT
One of the supreme ironies in the history of protest movements is the fact that Chile, a US laboratory for covert action and direct military aggression is also the place in which the slogan "¡El pueblo unido, jamás será vencido!” (The people united will never be defeated) originates. It is chanted by peoples in protests and meetings which honor revolutionary international solidarity.
The Left’s primary source of support and inspiration is the fighting masses. Their conditions reflect the failure of the current system to end poverty, hunger, landlessness, and inequality which vindicate the need for a revolutionary struggle.
Sa panahong pinipiga ang mga ahensya ng pamahalaan na nagbibigay serbisyong panlipunan sa mga mamamayan sa pambabarat sa kanilang badyet, pati na ang di pagbibigay ng umento sa mga guro at pagtatanggal sa mga kontraktwal na mga nars at kawani dahil sa kulang sa perang pampamahalaan - patuloy pa rin ang mararangyang piging at mga byahe Pangulo at ng mga kaalyado nito.
Isang kalakasan ng pelikula ang pagsasakonteksto ng personal na pinagdaanan ng pangunahing karakter. Pero malaking kahinaan para sa akin ang pagkakahon ng indibidwal bilang dapat na hiwalay sa isang malawakang pagkilos.
Sa panahong inagaw ng mga Amerikano ang nakamit ng rebolusyong Pilipino, maraming nagkabilang bakod agad at kumampi sa bagong mananakop habang iniiwan ang mga nanatili sa labanan. Gayundin ang nangyari sa panahon ng mga Hapones, at ang kontrobersyal na usapin ng kolaborasyon sa mga kaaway. Sa panahon ng batas militar, maraming nagbanggit na mabuti sa kanila ang diktadura at awtoritaryanismo kahit na kapuna-punang maraming mga kababayan ang naging biktima nito.
Ayon sa kanya, ang pinuno ang dapat na maglilingkod sa mga tao, at hindi ang tao ang maglilingkod sa mga pinuno – ang pinuno ang dapat na mag iisip sa kapakanan ng nakararami bago ang sarili.
Kung sinusubaybayan mo ang balita, alam mong humihingi ang Light Rail Transit Authority (LRTA) sa gobyerno ng humigit-kumulang P430 milyon. Dahil sa napakalaking halaga nito, alam ko na ang nasa isip mo: “Kaninong bulsa na naman kaya ang tataba dahil dito?”
Sa gitna ng namuong galit sa maraming tao (malamang kasama ka rito), may dalawang bagay na baka nakaligtaan: (1) Nangyari ang GC hindi kamakailan lang kundi ilang taon na ang nakalipas; at (2) Bago ikinalat ang GC sa social media, matingkad ang usapin ng hazing hindi sa UP kundi sa Philippine Military Academy (PMA). Kaya may dalawang pundamental na tanong sa puntong ito: (1) Kung ang GC ay nangyari noon pa, posible kayang nagbago na ang dating hindi katanggap-tanggap na perspektiba ng mga sangkot sa isyu? (2) Sa kasalukuyan, sino ang makikinabang kung ang pampublikong atensyon sa isyu ng hazing ay mapupunta hindi sa PMA kundi sa UP?
Sa mahabang panahon, naging simbulo ang mga kampana ng karahasan at pagnanakaw ng pagkakakilanlan na kaakibat ng digmaan. Isang kabalintunaan ang naganap na pagsasauli ng mga kampana nitong nakaraan nang ipahayag ng mga opisyal na salamin ang pagsasauli ng 'natatanging pagkakaibigan' ng Amerika at Pilipinas. Hindi naging pagkakataon ang seremonyal na pagbabalik upang mapwersa ang Amerika na humingi ng kapatawaran sa mga ginawa nitong karahasan sa Pilipinas, na ginagawa ng ibang bayang nasa antas ng rekonsilyasyon matapos kaharapin ang pait ng digmaan.
The book offers direct and comprehensive answers on various questions and debates on development. Organized movements of farmers are often viewed as a group of people whose stakes are an obstruction to development, especially when asserting their right to the land they till and opposing foreign capital-driven “development projects” sponsored by government.
As BM-Youth campaigners, we saw the election as an effective platform to broadcast our programs, organize young voters, and expand our presence in schools and communities. We formed new alliances, learned some of the intricacies of electoral tactics, and improved our way of communicating our messages to different types of voters.
We can only cringe at the US-Saudi imperialist war machine's audacity to make us believe that we are all hapless victims on the same side. The price of oil is controlled by the global oil cartel.
Nitong mga nakaraang buwan, halos dumapa nang husto ang presyo ng palay sa pamilihan sanhi ng pagdagsa ng mga inangkat na bigas mula sa ibang bansa. Mas mahal pa ang isang istik ng sigarilyo o isang bote ng softdrinks kaysa sa isang kilo ng palay. Sa walang habas na pagpasok ng mga inangkat na dayuhang palay, wala nang proteksyon ang mga magsasaka na pangalagaan ang kanilang mga ani sa pamilihan.
Sang-ayon ako sa suhestyong hayaan ang mga opisyal ng gobyerno, lalo na ang mga miyembro ng Gabinete, na gumamit ng pampublikong transportasyon sa pagpasok sa trabaho. Mainam na maranasan nila ang makipagsiksikan, makipagbalyahan at makipagtulakan para lang makasakay. At kung sakaling may pila sa terminal, sana nama’y maarawan o maulanan din sila sa paghihintay sa susunod na traysikel o dyip.
Tunay na may batayan ang kolektibong galit na dapat na nararamdaman ng mga mamamayan. Pero pinipilit ng mga nasa kapangyarihan na huwag gunitain ang nakaraan sa makatotohanang paraan. Una, mahalagang alyado ng mga Duterte ang mga Marcos. Ikalawa, pinipilit sikilin ang kultura ng aktibismo ng kabataan. Ikatlo, binabago ang interpretasyon ng kasaysayan sa kabila ng hindi maipagkakailang datos, partikular ang pagpapalayas sa mga Marcos sa Malakanyang sa pamamagitan ng pag-aalsa ng mga mamamayan noong 1986.
Ang paggamit ng linyang anti-komunista, ang red tagging sa mga kritiko ng pamahalaan at ang pagpatay, pagpapakulong at panggigipit sa mga aktibista at kritiko ng pamahalaan ang kasalukuyang ekspresyon ng karanasang nagsimula pa sa panahon ni Macario Sakay.
Maraming trahedya ang inianak ng Setyembre 11 na naglalahad ng pagpapatuloy ng naratibo ng tunggalian hanggang sa kasalukyang panahon. Hindi na gaya ng dati ang kalakaran sa daigdig mula noong Setyembre 11. Subalit gaya ng mga iba pang digmaan sa kasaysayan ng tao, higit na maraming dalamhati ang naranasan ng mga sibilyan tuwing magkakaroon ng digmaan.
The 'Real' was not Irene Marcos. But rather, an instance in which the academe's complicity in that violent history is being displayed like anything. What the protest action affirms is a space that will not be defeated, that will not surrender, a space that turns itself into a place that battles academic freedom's free market version.
When individuals begin to realize their oppression, they are motivated to act. And when they begin to use the language that is relevant to their lives, it gives them the power to dare and act decisively.
Kung magiging katulad na ng iba pang mga taga-patag na Kristiyano ang mga katutubo sanhi ng ‘pag-unlad’ o ‘development’ na ipinapahayag ng mga nasa pamahalaan, ano na ang mangyayari sa katutubong kultura, paniniwala, kalinangan, wika, at pamamaraan ng pamumuhay ng mga lumad, ng mga Moro, ng mga taga-Kordilyera at ng mga Mangyan? Ano ang pag-unlad kung mabubura naman ang kanilang lipunan dahil lalamunin lamang ito ng mga kalinangang kanluranin?
A community of readers and supporters that help us sustain our operations through microdonations for as low as $1.