(Sa alaala ng Obispo Maximo Alberto Ramento ng Iglesia Filipina Independiente)

NI BIENVENIDO LUMBERA
Inilathala ng Bulatlat

Ako nga po ang berdugong patalim.

Sugo ako upang salaksakin

Kung saang bahagi ng kalooban

Nakatanim ang paninindigang

Palaban sa naghahari-harian.

Hamak na metal lamang ako,

Makinang, matigas, matalas,

Walang utak, sunud-sunuran

Sa wala ring utak na bayarang kamay

Pinakinang ng salaping hinuthot sa bayan,

Pinatigas ng matinding pagsasalat ng kabuhayan,

Pinatalas ng katusuhan ng nasa kapangyarihan.

Makailang ulit kong nilaslas ang mga himaymay ng laman

Ng alagad ng Diyos, at sa ikapitong ulos, bumulwak

Ang diwang sumuhay sa inaping magsasaka ng Hacienda Luisita,

Ang tapang na tumutol sa pandaraya’t panlilinlang

Na nagluklok sa Presidente sa Malakanyang,

Ang poot na kumondena sa pamamaslang

Ng mga mamamayang ayaw pasindak

Sa pasistang pamahalaan.

At milagrong may kamalayang

Bumaon sa bakal kong kalikasan

Dugong pinabulwak ay mantsang tumina

Sa metal, tumiim sa lamig ng aking talim,

Kusang isinulat sa pader ng palasyo,

“Bilang na ang araw ng mga berdugo.”

Isang umaga, sisigwa ng luha ang kalangitan,

Hahabagat ang papawirin, malulusaw ang lagim,

At babangon ang liwayway na nagluluningning.

Kamay ng Diyos ang siya namang huhugot sa akin,

Gagabay sa talim ng paghihiganting gugunaw

Sa kapangyarihang ninakaw ng alagad ng dilim,

At ang dugong dadanak ay sisigaw,

“Alberto Ramento, bubuhayin kang muli ng sambayanan!”

*Binasa sa parangal na isinagawa ng Bagong Alyansang Makabayan (Bayan) kay Obispo Maximo IX Alberto Ramento sa IFI National Cathedral noong Oktubre 11, 2006

Si Bienvenido Lumbera ay Pambansang Alagad ng Sining ng Panitikan, 2006.